มีรูปของอัมพวาวันสบายๆมาฝาก
เคยเอาบางรูปไปลงที่ artstudio.exteen.com มาบ้างแล้ว
แต่คิดว่าคงไม่จุใจ
โดยส่วนตัวก็ไม่ได้ไปอัมพวาบ่อยอะไร แต่ไปเมื่อใดก็ชอบทุกที........
จะมีหงุดหงิดบ้างก็เรื่องขยะที่เพิ่มขึ้นทุกๆวัน และคนเยอะ
แต่เรื่องคนเยอะนี้บ่นไม่ได้ ในเมื่อใครๆก็อยากไปหาสถานที่
สงบๆ เรียบง่าย ของกินอร่อย ไม่ต้องตืนสาย และตบท้ายด้วยการ
ดูหิ่งห้อยและหลับฝันดี..........
เราเองก็คงเป็นคนๆนึงที่ไปสร้างความวุ่นวายให้อัมพวาพอสมควร
แต่.......ในเมื่อเราไม่อยากไปเที่ยวอัมพวาวันคนเยอะ เราก็ไปวันที่คนน้อยสิ
วันศุกร์ อัมพวาเค้าเปิดนะ ไม่ได้เปิดแค่เสาร์อาทิตย์ และวันศุกร์คนน้อย
แต่ต้องโดดงานไป......
เอ้า.....ใครไม่อยากโดดงานไป ก็ดูรูปแทนละกัน
อ๊ะ.....แต่ใครๆไปอัมพวากัน ก็จะไปจอดรถที่วัดแล้วเดินตรงเข้าไป
เจอสะพานแล้วก็เลี้ยวขวา......อันนี้เราแนะนำให้เลี้ยวซ้าย ผ่านร้านขายขนมไทย
กะที่เค้าร้องเพลงเก่า ตรงไปเรื่อยๆ ลอดใต้สะพานที่รถข้ามไปเลย เดินตรงไป
เรื่อยๆ ก็จะพบกับอัมพวาในมุมเงียบๆ........
เอาหล่ะ วันหลังจะทำแผนที่มาฝากเลยละกัน ว่าจะไปเที่ยว หรือแวะ"นั่ง"ตรงไหนได้บ้าง
เพราะเข้าใจเลยว่าที่อัมพวาหาที่นั่งเงียบๆสงบๆและมีน้ำดื่มเย็นๆชื่นใจได้ยากจริงๆ
ปากคลองอัมพวาบรรจบกับแม่น้ำแม่กลอง
วันนั้นไปช่วงปลายฝนต้นหนาวพอดี
น้ำนิ่ง ขึ้นเต็ม ไหลเอื่อยๆ ลมเย็นๆโชยพัดหน้า
พานอรามาปากคลอง ในฤดูฝน
หน้าหนาวอัมพวา วันนั้นน้ำลง
ช่วงปลายฝนต้นหนาว จะมีเมฆรูปร่างสวยๆ ตัดกับลำคลองอัมพวาที่จะแสนธรรมดา
และเรียบง่าย
พลิกมุมมองเป็นแนวตั้งเพื่อเก็บเรื่องราวบนท้องฟ้า
รอให้เกือบมืด เมฆฝนก็ถูกลมหนาวพัดไปตกที่อื่น
วันนั้นรอบนสะพานอยู่นานเหมือนกันกว่าเรือจะผ่านมา
สะพานนี้ก็อยู่ไม่ไกล แถมหน้าสะพานยังมีโฮมสเตย์เล็กๆน่ารักๆ
และที่สำคัญ มีที่นั่งกินน้ำมะนาวโซดาหอมชื่นใจ อยู่ริมคลองด้วย
ที่นี่มีบริการให้ยืมห่วงยางเล่นน้ำได้
วิธีไปก็อย่างที่บอกไปแล้วในตอนต้น จากสะพานเลี้ยวซ้าย เดินดู
วิถีริมคลองไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็เจอเอง
นี่ก็ตอนเย็นแล้ว
ครั้งนี้ไปตอนฤดูหนาวเต็มๆเลย
ลมหนาวปะทะหน้าแกล้มกับกาแฟอุ่นๆถ้วยเล็กๆ สบายท้อง สบายตา สบายใจ
บ้านเขียวกับบ้านจั่วทรงไทย ได้กลายเป็น icon ของอัมพวาไปแล้ว
บ้านเก่ากับวันน้ำขึ้นเต็มที่
เรือน้อยพาคนกรุงไปชมหิ่งห้อย
วัดอัมพวัน กับคลองยามเย็น
เป็นรายละเอียดเล็กๆน้อยของบ้านเขียวปากคลอง
ในบ้านก็มีชีวิต บนบ้านก็มีชีวิต
วันน้ำขึ้นตอนหน้าหนาว
เรือน้อยในแม่กลอง
ลมเย็นพัดโชย แสงแดดเพิ่งจางไป เสียงต๊อกๆของเรือ......อยากกลับไปอีกจัง
แต่ก่อนเค้าเคยขายแต่เมล็ดกาแฟ ตอนนี้เลยต้องขายกาแฟด้วย เพราะแฟนๆเรียกร้อง
ร้านนี้ไง คนน้อย บรรยากาศเงียบ
ไปก็ไม่ยากไม่ไกลเลย สมมติจากที่จอดรถ เดินตรงไปที่สะพาน ก็ข้ามสะพานและก็เลี้ยวซ้ายเลาะริมคลองไปอึดใจเดียว ก็จะได้กินกาแฟโบราณแกล้มบรรยากาศคลอง
edit @ 2006/11/08 00:24:55
เคยเอาบางรูปไปลงที่ artstudio.exteen.com มาบ้างแล้ว
แต่คิดว่าคงไม่จุใจ
โดยส่วนตัวก็ไม่ได้ไปอัมพวาบ่อยอะไร แต่ไปเมื่อใดก็ชอบทุกที........
จะมีหงุดหงิดบ้างก็เรื่องขยะที่เพิ่มขึ้นทุกๆวัน และคนเยอะ
แต่เรื่องคนเยอะนี้บ่นไม่ได้ ในเมื่อใครๆก็อยากไปหาสถานที่
สงบๆ เรียบง่าย ของกินอร่อย ไม่ต้องตืนสาย และตบท้ายด้วยการ
ดูหิ่งห้อยและหลับฝันดี..........
เราเองก็คงเป็นคนๆนึงที่ไปสร้างความวุ่นวายให้อัมพวาพอสมควร
แต่.......ในเมื่อเราไม่อยากไปเที่ยวอัมพวาวันคนเยอะ เราก็ไปวันที่คนน้อยสิ
วันศุกร์ อัมพวาเค้าเปิดนะ ไม่ได้เปิดแค่เสาร์อาทิตย์ และวันศุกร์คนน้อย
แต่ต้องโดดงานไป......
เอ้า.....ใครไม่อยากโดดงานไป ก็ดูรูปแทนละกัน
อ๊ะ.....แต่ใครๆไปอัมพวากัน ก็จะไปจอดรถที่วัดแล้วเดินตรงเข้าไป
เจอสะพานแล้วก็เลี้ยวขวา......อันนี้เราแนะนำให้เลี้ยวซ้าย ผ่านร้านขายขนมไทย
กะที่เค้าร้องเพลงเก่า ตรงไปเรื่อยๆ ลอดใต้สะพานที่รถข้ามไปเลย เดินตรงไป
เรื่อยๆ ก็จะพบกับอัมพวาในมุมเงียบๆ........
เอาหล่ะ วันหลังจะทำแผนที่มาฝากเลยละกัน ว่าจะไปเที่ยว หรือแวะ"นั่ง"ตรงไหนได้บ้าง
เพราะเข้าใจเลยว่าที่อัมพวาหาที่นั่งเงียบๆสงบๆและมีน้ำดื่มเย็นๆชื่นใจได้ยากจริงๆ
ปากคลองอัมพวาบรรจบกับแม่น้ำแม่กลอง
วันนั้นไปช่วงปลายฝนต้นหนาวพอดี
น้ำนิ่ง ขึ้นเต็ม ไหลเอื่อยๆ ลมเย็นๆโชยพัดหน้า
พานอรามาปากคลอง ในฤดูฝน
หน้าหนาวอัมพวา วันนั้นน้ำลง
ช่วงปลายฝนต้นหนาว จะมีเมฆรูปร่างสวยๆ ตัดกับลำคลองอัมพวาที่จะแสนธรรมดา
และเรียบง่าย
พลิกมุมมองเป็นแนวตั้งเพื่อเก็บเรื่องราวบนท้องฟ้า
รอให้เกือบมืด เมฆฝนก็ถูกลมหนาวพัดไปตกที่อื่น
วันนั้นรอบนสะพานอยู่นานเหมือนกันกว่าเรือจะผ่านมา
สะพานนี้ก็อยู่ไม่ไกล แถมหน้าสะพานยังมีโฮมสเตย์เล็กๆน่ารักๆ
และที่สำคัญ มีที่นั่งกินน้ำมะนาวโซดาหอมชื่นใจ อยู่ริมคลองด้วย
ที่นี่มีบริการให้ยืมห่วงยางเล่นน้ำได้
วิธีไปก็อย่างที่บอกไปแล้วในตอนต้น จากสะพานเลี้ยวซ้าย เดินดู
วิถีริมคลองไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็เจอเอง
นี่ก็ตอนเย็นแล้ว
ครั้งนี้ไปตอนฤดูหนาวเต็มๆเลย
ลมหนาวปะทะหน้าแกล้มกับกาแฟอุ่นๆถ้วยเล็กๆ สบายท้อง สบายตา สบายใจ
บ้านเขียวกับบ้านจั่วทรงไทย ได้กลายเป็น icon ของอัมพวาไปแล้ว
บ้านเก่ากับวันน้ำขึ้นเต็มที่
เรือน้อยพาคนกรุงไปชมหิ่งห้อย
วัดอัมพวัน กับคลองยามเย็น
เป็นรายละเอียดเล็กๆน้อยของบ้านเขียวปากคลอง
ในบ้านก็มีชีวิต บนบ้านก็มีชีวิต
วันน้ำขึ้นตอนหน้าหนาว
เรือน้อยในแม่กลอง
ลมเย็นพัดโชย แสงแดดเพิ่งจางไป เสียงต๊อกๆของเรือ......อยากกลับไปอีกจัง
แต่ก่อนเค้าเคยขายแต่เมล็ดกาแฟ ตอนนี้เลยต้องขายกาแฟด้วย เพราะแฟนๆเรียกร้อง
ร้านนี้ไง คนน้อย บรรยากาศเงียบ
ไปก็ไม่ยากไม่ไกลเลย สมมติจากที่จอดรถ เดินตรงไปที่สะพาน ก็ข้ามสะพานและก็เลี้ยวซ้ายเลาะริมคลองไปอึดใจเดียว ก็จะได้กินกาแฟโบราณแกล้มบรรยากาศคลอง
edit @ 2006/11/08 00:24:55
